0
Odsadzanie prosiąt w warunkach produkcyjnych wiąże się z występowaniem stresorów społecznych, środowiskowych i żywieniowych. Ograniczenie stresu żywieniowego może pomóc w łagodzeniu problemów związanych z odsadzeniem poprzez przyzwyczajanie prosiąt do pobierania paszy stałej jako alternatywnego źródła energii jeszcze w okresie przebywania z lochą, co może zmniejszyć neofobię wobec paszy dla prosiąt po odsadzeniu. W konsekwencji może to poprawić pobranie paszy, a tym samym tempo wzrostu świeżo odsadzonych prosiąt, chociaż wpływ na te parametry produkcyjne wydaje się niejednoznaczny. Celem niniejszego badania było określenie wpływu podawania włóknistej paszy prestarterowej przed odsadzeniem oraz jej dodatku do diety po odsadzeniu na zachowanie i wyniki produkcyjne prosiąt. W tym celu do doświadczenia włączono 22 mioty liczące średnio 12 prosiąt, pochodzące od wieloródek. W okresie przed odsadzeniem mioty otrzymywały paszę prestarterową (CF; n = 12 miotów) lub jej nie otrzymywały (NF; n = 10 miotów). Po odsadzeniu prosięta (n = 8 kojców po 4 prosięta na grupę) otrzymywały standardową paszę dla prosiąt po odsadzeniu (CON) lub tę samą paszę wzbogaconą o paszę prestarterową (CS). Zachowanie oceniano w kojcach porodowych w 11., 16., 22. i 27. dniu życia oraz w 1. i 2. tygodniu po odsadzeniu. Pobranie paszy, przyrosty masy ciała oraz konsystencję kału monitorowano do 14. dnia po odsadzeniu. Próbki krwi pobierano w 2., 15. i 29. dniu życia oraz w 2., 5. i 14. dniu po odsadzeniu.
Wyniki wykazały, że prosięta z grupy CF pobrały średnio 397 ± 71 g paszy prestarterowej przed odsadzeniem. W ostatnim tygodniu przed odsadzeniem prosięta z grupy CF rosły szybciej niż prosięta z grupy NF (249 ± 7 vs. 236 ± 11 g/dzień). Nie stwierdzono jednak różnic pomiędzy grupami CF i NF pod względem masy ciała przy odsadzeniu, współczynnika zmienności masy ciała w obrębie miotu, zachowania w kojcu porodowym i odchowalni ani stężenia haptoglobiny. Dodatek paszy prestarterowej zwiększał eksplorację paszy w 2. tygodniu po odsadzeniu (0,29 ± 0,08 vs. 0,11 ± 0,03%), lecz nie wpływał na inne zachowania po odsadzeniu. Zarówno podawanie paszy prestarterowej przed odsadzeniem, jak i jej suplementacja po odsadzeniu nie miały wpływu na całkowite pobranie paszy, tempo wzrostu, wykorzystanie paszy ani konsystencję kału w ciągu pierwszych 14 dni po odsadzeniu, a także nie wpływały na masę ciała w 14. dniu po odsadzeniu. Niemniej jednak prosięta z grupy CF charakteryzowały się niższym współczynnikiem zmienności masy ciała w obrębie kojca w 14. dniu po odsadzeniu niż prosięta z grupy NF (13,6 ± 1,9 vs. 15,1 ± 1,5%).
Podsumowując, podawanie paszy prestarterowej przed odsadzeniem oraz jej suplementacja po odsadzeniu nie wywierały jednoznacznego wpływu na zachowanie ani wyniki produkcyjne prosiąt.
A, Choudhury R, Gerrits WJ, Kemp B, Kleerebezem M, Bolhuis JE. Wpływ stosowania paszy prestarterowej na zachowanie i wyniki produkcyjne prosiąt w okresie okołoodsadzeniowym. Frontiers w Veterinary Science. 2020; 7. https://doi.org/10.3389/fvets.2020.520035
